การศึกษาแนะนําการปรับเปลี่ยนตามฤดูกาล เพื่อสวัสดิการการขนส่งหมู

ในระบบการเลี้ยงหมูอย่างเข้มข้น การขนส่งหมูตัวเล็กที่ถูกนมเป็นกระบวนการที่จําเป็น แต่อาจทําให้เครียดมาตรฐานอุตสาหกรรมปัจจุบันขาดแนวทางที่ชัดเจนเกี่ยวกับความต้องการพื้นที่ระหว่างการขนส่งการศึกษาใหม่ให้คําแนะนําที่พึ่งพาข้อมูลสําหรับการจัดสรรพื้นที่ที่ดีที่สุดในระหว่างการขนส่งหมูน้อยข้ามฤดูกาลต่างๆ

ขณะที่ความดีของสัตว์ระหว่างการขนส่งได้รับความสนใจเพิ่มมากขึ้นในอุตสาหกรรมการเลี้ยงสัตว์ หมูน้อยที่แยกออกจากมดยังคงถูกศึกษาไม่เพียงพอเกี่ยวกับความต้องการพื้นที่เฉพาะเจาะจงของพวกเขาสถานที่ที่ไม่เพียงพอระหว่างการขนส่งอาจนําไปสู่การตอบสนองความเครียดการศึกษานี้ตรวจสอบความต้องการที่แท้จริงของหมูในระหว่างการขนส่งตามฤดูกาล เพื่อกําหนดมาตรฐานพื้นที่ที่พึ่งพาการวิทยาศาสตร์

การวิจัยเน้นในสี่เป้าหมายหลัก:

• การประเมินว่าความหนาแน่นของพื้นที่ที่แตกต่างกันจะส่งผลต่อตัวชี้วัดทางกายภาพของหมูน้อย เช่น ระดับคอร์ติโซล, ชีวเคมีในเลือด และเครื่องหมายภูมิคุ้มกัน
• การวิเคราะห์ผลกระทบทางพฤติกรรมผ่านการติดตามวิดีโอการยืน นอน นั่ง และเดิน
• การประเมินอิทธิพลของฤดูกาลต่อความต้องการพื้นที่ในช่วงฤดูหนาว ฤดูร้อน และการขนส่งฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูใบไม้ผลิ
• การพัฒนาคําแนะนําพื้นที่เชิงปฏิบัติการที่สมดุลความกังวลเกี่ยวกับความดีกับประสิทธิภาพการขนส่ง

การศึกษานี้ใช้วิธีการออกแบบการทดลองและวิเคราะห์ข้อมูลอย่างเข้มงวด:

นักวิจัยเลือกหมูที่ถูกทารกและมีขนาดคล้ายกัน และปรับปรุงรถยนต์ครึ่งหลังพาณิชย์ที่มีส่วนทดลองที่เหมือนกัน50, 06, และ 0.7 ตารางฟุตต่อหมู) ผ่านสี่สภาพฤดูกาล, ด้วยการซ้ําหลายครั้งเพื่อความน่าเชื่อถือ

การติดตามอย่างครบถ้วนรวมถึง:

• การบันทึกพฤติกรรมผ่านวิดีโอเฝ้าระวัง
• การวัดทางกายภาพโดยการวิเคราะห์เลือด ก่อนและหลังการขนส่ง
• การติดตามน้ําหนักเพื่อประเมินการขาดน้ํา
• การตรวจสอบการบาดเจ็บหลังการขนส่ง
• การติดตามสภาพแวดล้อมของอุณหภูมิและความชื้น

นักวิจัยใช้วิธีสถิติรวมถึงการวิเคราะห์ความแตกต่างและการวิเคราะห์การลดลง เพื่อประเมินความหนาแน่นของพื้นที่และผลกระทบตามฤดูกาลต่อตัวชี้วัดความดีของหมู

การศึกษานี้ได้ผลให้มีข้อสรุปสําคัญหลายอย่าง:

• การขนส่งส่งผลให้เกิดการตอบสนองต่อความเครียดอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะมีพื้นที่จัดสรรหรือไม่ โดยมีอัตราส่วนของนิวโทรฟิลต่อหลอดเลือดดําและปริมาณคอร์ติโซลที่สูงขึ้น
• หมูน้อยแสดงการขาดน้ําเบาและการเผาผลาญกล้ามเนื้อหลังการขนส่ง แม้ความหนาแน่นของพื้นที่จะแสดงผลที่สําคัญต่อปริมาตรทางกายภาพ
• การขนส่งในช่วงฤดูร้อนที่ 0.5 ตารางฟุต/หมูแสดงให้เห็นว่ามีเครื่องหมายความเครียดที่สูงขึ้นมาก เมื่อเทียบกับสภาพที่กว้างขวางกว่า
• รูปแบบการประพฤติที่แตกต่างกันตามฤดูกาล โดยมี 0.6-0.7 ตารางฟุต/หมู โดยทั่วไปส่งเสริมการยืนที่สบายใจมากขึ้น

ขณะที่การขนส่งมักจะทําให้เกิดความเครียด ตัวชี้วัดพฤติกรรมพิสูจน์ว่ามีความรู้สึกมากกว่าเครื่องหมายทางกายภาพ ในการประเมินความสบายใจของหมูความแตกต่างตามฤดูกาลที่ส่งผลกระทบต่อความต้องการพื้นที่สภาพแวดล้อมในช่วงฤดูร้อนได้รับประโยชน์จากการจัดสรรเพิ่มขึ้น

จาก การ ค้น พบ เหล่า นี้ นัก วิจัย แนะ นํา ว่า

• ปรับปรุงการจัดการการขนส่งเพื่อลดระยะเวลาและปัจจัยเครียดทางสิ่งแวดล้อมให้น้อยที่สุด
• การนํามาใช้มาตรฐานพื้นที่ที่ปรับปรุงตามฤดูกาล ด้วยการเพิ่มการจัดสรรในช่วงฤดูร้อน
• การปรับปรุงการฝึกอบรมความดีของสัตว์สําหรับบุคลากรในการขนส่ง

การศึกษาระบุหลายพื้นที่สําหรับการวิจัยต่อ:

• ระยะเวลาการขนส่งที่ยืดหยุ่นเพื่อประเมินผลกระทบทางกายภาพในระยะยาว
• ขนาดตัวอย่างที่ใหญ่กว่า เพื่อเพิ่มศักยภาพสถิติ
• ความต้องการพื้นที่เฉพาะพันธุ์
• การประเมินเชิงรวมของปัจจัยกดดันการขนส่งหลายประการ

การวิจัยนี้มอบข้อมูลพื้นฐานสําหรับการพัฒนามาตรฐานการขนส่งที่มีพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ ที่สมดุลความดีของสัตว์กับประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานในระบบการผลิตหมูที่ทันสมัย